Τρίτη, Δεκεμβρίου 28, 2010

…και τώρα κάνε ένα παιδί.

…όπως λέμε πήγαινε να πάρεις ένα κουτάκι τσίχλες απ’το περίπτερο. Έτσι απλά; Άντε μία και παντρεύτηκα, άντε κι άλλη μία να κάνω ένα παιδί; Μα η ζωή μου θα αλλάξει εντελώς με αυτό το πράγμα! («Το πράγμα»; Αδυνατώ προφανώς να συλλάβω την έμψυχη διάστασή του). Δεν ξέρω, η ζωή μου έχει αλλάξει τόσο πολύ με το γάμο, δεν έχω προλάβει να προσαρμοστώ και να καταλάβω τι ακριβώς μου συμβαίνει, νιώθω ότι συντελούνται πάνω και εντός μου αλλαγές που με μεταμορφώνουν σε μία ύπαρξη που ακόμη δεν αναγνωρίζω, και πριν προλάβω καλά καλά να αντιληφθώ τη νέα κατάσταση, να βάλω στην εξίσωση ναυτίες, εμετούς, κομάρες, κοιλιά τούρλα, αποχή από την έντονη γυμναστική (την πηγή ενδορφινών με εξισορροπεί ψυχολογικά και αποτελεί πρωταρχικό έρεισμα της ψυχικής μου υγείας), και όλα αυτά ως προάγγελο μόνο μιας «σκατομηχανής που κλαίει» (αυτά δεν είναι λόγια δικά μου, είναι λόγια μιας νεαρής μάνας παρακαλώ, μη μου τα χρεώσετε) και που θα διεκδικεί ανυποχώρητα 24 ώρες από κάθε 24ωρό μου; Που θα μου στερεί τον ύπνο μου (το έτερον έρεισμα της ψυχικής μου υγείας), θα παίζει με τα νεύρα μου, (ααα, ξέχασα τις ραγάδες και το ξεφουσκωμένο βυζί, για να μην αναφέρω πόσο μπλιαχ μου φαίνεται ο θηλασμός ή την ξεχειλωμένη κοιλιά και τα κιλά της εγκυμοσύνης!!!) Βοήθεια!!! Το αγέννητο παιδί μου απειλεί την υπόλοιπη ζωή μου!!! (Γμτ, κάνει ομοιοκαταληξία, στερεί από τον δραματικό τόνο που ήθελα να δώσω.)

5 σχόλια:

  1. Ανώνυμος8:06 μ.μ.

    Μπορώ να πω ότι σοκαρίστηκα με την ψυχρότητα που μιλάς για το υποτιθέμενο μωράκι... Τίποτα θετικό δε βρίσκεις στο να γίνεις μητέρα?? :( Ελπίζω να μη με παρεξηγήσεις... Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος5:46 μ.μ.

    Egw pali se katalavainw! Emeis eimaste 5 xronia pantremenoi ki akoma den to exoume parei apofash na kanoume paidaki. Oi logoi einai autoi pou perigrafeis, ena paidi tha allaksei rizika th zwh mas, tha klepsei ton etsi ki alliws metrhmeno eleuthero xrono mas, kai oi drasthriothtes pou agapw, pou mou dinoun dunamh kai me kanoun anthrwpo kai dhmiourgiko on, tha antikatastathoun apo mukses, kaka kai klamata. Kai nai kserw, tha uparxoun kai gelia kai xares, alla egw mia xara gelaw kai xairomai me ton antra mou. Na mhn akous kanena. Otan kai an esu ki o kalos sou eiste etoimoi gia to epomeno bhma, tote na to kanete, ki as tous allous na lene...
    Polla filia kai kalh xronia! Katerina
    PS: kairo eixa na mpw sto site sou, nomiza to eixes parathsei!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ιωάννα μου δεν είναι ότι δεν βρίσκω "κάτι θετικό" στο να κάνω παιδί. Ίσως να είναι το πιο αξιόλογο πράγμα που θα γίνει στη ζωή μου (αν γίνει τελικά). Απλά όταν πανικοβάλλεσαι δεν βλέπεις θετικά, βλέπεις μόνο τα αρνητικά και σε πλακώνουν όλα μαζί. Καλύτερα νομίζω να τα σκέφτεται αυτά κανείς πριν παρά μετά γιατί δεν είναι κάτι που μπορείς "να πάρεις πίσω" αν αλλάξεις γνώμη. Μακάρι να διαψευστώ για όλους τους φόβους μου.

    Κατερίνα καλή χρονιά κ σε σένα, χαίρομαι που ακόμη επισκέπτεσαι το blog μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. To περί ού ο λόγος παιδί δεν υπάρχει, αν δεν εμφανιστεί και ο "άλλος".
    2. Όταν εμφανιστεί, θα αποφασιστεί "σωστά" χωρίς τα παράσιτα των άλλων (γονείς, κοινωνία, ηλικία, "πατσές"...).
    3. Η «σκατομηχανή που κλαίει» είναι αντικειμενικό, από τα υπόλοιπα λείπεις εσύ (όχι όμως η εικόνα σου).
    4. Αυτό κι αν είναι μια μάχη με την εντροπία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τι λες κι εσύ;